استاندارد کیفیت دندانهای پرسلن آلیاژ تیتانیوم

1. سفت شدن بین دندان ها. دندانهای چینی باید در تماس متوسط ​​با دندانهای مجاور باشند. اگر بیش از حد سفت باشد ، بیمار احساس فشار شدید می کند. اگر فاصله بسیار زیاد باشد ، به راحتی می توان بعد از خوردن غذا تاثیر گذاشت و باعث پوسیدگی دندان و پاپیلیت لثه شد. تماس متوسط ​​به این معنی است که بیمار کمی احساس تورم می کند. شما می توانید با استفاده از نخ دندان خود را معاینه کنید ، یعنی زمانی که نخ دندان از بالا به پایین از بین دندان ها عبور می کند ، مقاومت خاصی را احساس کنید.

2. جویدن راحت. پس از پوشیدن دندانهای پرسلن آلیاژی تیتانیوم ، بیمار باید حرکت کلی نیش را امتحان کند و احساس کند که آیا دندانها هنگام جویدن به طور مساوی تحت فشار قرار می گیرند و آیا درد یا تورم وجود دارد.

3. رنگ. در زیر نور طبیعی ، رنگ و براق بودن دندانهای پرسلن آلیاژی تیتانیوم باید شبیه دندانهای مجاور با حس لایه بندی و شفافیت باشد. به خصوص برای دندانهای قدامی ، به رنگ و براق بودن از لبه دندان تا گردن دندان توجه کنید. به اتفاق آرا برای بیماران مبتلا به دندان های تتراسایکلین و فلوروز دندان ، بررسی کنید که آیا رنگ دندان های چینی با رنگ لثه و پوست هماهنگ است یا خیر.

4. موقعیت لبه دندان پرسلن آلیاژ تیتانیوم. لبه خلفی دندان چینی آلیاژی تیتانیوم باید بین بدن دندان و حاشیه لثه و در عمق حدود 0.5 میلی متر زیر حاشیه لثه قرار گیرد. از بیرون ، دندانهای چینی درست مانند دندانهای طبیعی به لثه متصل می شوند.

5. شکل و ترتیب. دندانهای پرسلن آلیاژی تیتانیوم باید دارای شکل طبیعی دندانهای طبیعی باشند که اندازه آنها با دندانهای مجاور هماهنگ است و با دندانهای متقارن به همین نام مطابقت دارد. انتهای برشی دندانهای قدامی باید روی قوس قوس دندانی قرار داشته باشد و قوس دندانهای خلفی باید در خط کاسپ طبیعی باشد.